 |
 |
|
|
پر از چرا و نمیدونمه
بغضی که لبامو میلرزونه پر از سنگینی و سردرد وقتی مجبورم قورتش بدم پر از اضطراب وقتی میترسم رسوام بکنه و پر از ضعف وقتی میترکه!
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 29 خرداد1387ساعت 14:7 توسط ماه پيشوني |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
پری دریایی
|
| نوشته های پیشین |
|
مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 |
| پیوندها |
|
نفيسه سارا مهشید |
|
RSS
|