زمین،

          تولد دوباره اش را مدیون بهار است،

                                                      چون من. 

آسمان،

           طراوت نگاهش را مدیون بهار است،

                                                        چون من.     

    بهار آسمان و زمین، هر سال می آید،      

                   بهار من،

                            کی می آیی؟

با هرصدایی ، دلم به یاد توست

با هرنگاهی ، چشمم ، چشم به راه توست

با هرسکوتی ، قلبم پر از عشق توست

با هر کلامی ، لبانم پر نام توست.

تو کیستی ؟

               که

                  که  نه  ، دل سنگت به یاد من است

                          نه ، نگاه و قلب سردت نشانی از من دارد

                                    و نه حتی لبان بی احساست نامی از من میبرد .

اینجا سرزمین محبت و بی محبتی ست

اینجا دنیای عشق و بی مهری ست

خدایا ، عشقم را درکدامین چاه فریاد بزنم که گزندی به کسی نرسانم.

الها ، دراقلیم ما فریاد عشق گناه است ، گناه !

دلم میخواد زار زار گریه کنم ،

 برای همه ی اتفاقهایی که می افتن و

              باب میلم نیستن .

اما دیگه هیچ اشکی برای ریختن ندارم ،

                       دلم پر از غصه و هیاهو ست.

دریغ !

  دریغ از سنگی که بتونم به جایی بزنم

    تا لا اقل عقده هام خالی بشن و    

                 دریغ از جایی که حتی اگه سنگی هم

                      می بود به آن میکوبیدم.  

                                         دریغ!!!!!!!!!!!!

پروردگارا !

امروز نه اشکی دارم ،

               نه سنگی و

                 نه دیگر دلی

                                   که حتی آرزوی داشتنت را در آن داشته باشم .

بلور دلم را شکستند!